16/11/08 Volop herfst, harde wind. Ik fiets naar t land en de weg duurt langer dan waar ik geduld voor heb. Mijn verlangen naar land, sjouwen, zagen en vuur is enorm. Ik verbaas me over de kale notenboom en de frambozen. Ze smaken heerlijk. De wind steekt op en de eikenbomen aan de weg lopen leeg. Auw!! Een eikenblad ketst tegen mijn oor. Dat doet zeer. Ik sjouw, maak vuur, ruim op en geniet. Wat een mooie lucht! Ik krijg bezoek, de buizerd cirkelt rond en de kraaien komen met honderden over. Pas als de zon bijna onder is en het echt kouder aan voelt ga ik naar huis. land, tot snel!!		sint janskruid juni 2008
	Als mama en papa merel even boodschappen doen op mijn land kan ik snel een paar foto's van het grut nemen. Land papa merel bijna op mijn schouder en doet mama merel wat extra wurmen in haar bek, en sluip ik om de hop heen om dit gelukkige gezinnetje niet te verstoren. De drie jonkies piepen steeds harder. Ik kan ze nu al horen als ik bij de notenboom zit. Pa en ma zien er afgevlogen uit. Ma rust af en toe met een soezend kopje op mijn "schutting"; ze schrikt wakker en hervat het voederen der kleinen. Nog even, en ze vliegen uit.
	Dit plantje, of eigenlijk twee plantjes, kruipen waar ze maar gaan kunnen. De leukste stukjes op mijn land zijn die, waar ik me niet te veel mee bemoei.